Ιστορικό  
     
  Πολλές ιστορικές πηγές κυρίως βυζαντινές, μιλούν για τον Παρθενώνα ήδη από τον 10ο μ.Χ. αιώνα. Το χωριό αναφέρεται και ως Παρθενόπολις, ως Παρθένι η ως Παρθενιώνας... Η θέση του τοποθετείται πάντοτε στον Λόγγο, την χερσόνησο δηλαδή της Σιθωνίας(κάπου κοντά στην Τορώνη), χωρίς όμως να προσδιορίζεται το ακριβές στίγμα του. Όλοι οι σύγχρονοι μελετητές τείνουν να δεχθούν την άποψη ότι ο παλιός, ο βυζαντινός Παρθενώνας και ο σημερινός, δηλαδή ο της τουρκοκρατίας, δεν βρίσκονται στην ίδια θέση. Πάντως η αρχαία πόλη Παρθενόπολη πρέπει να βρισκόταν κοντά στο σημερινό χωριό.

Η Κοινότητα του Παρθενώνα όταν και εγκαταλήφθηκε από τους κατοίκους στα τέλη της δεκαετίας του 1960, αριθμούσε περίπου 600-700 μόνιμους κατοίκους , ένα διθέσιο δημοτικό σχολείο, τρία «πιεστήρια» (ελαιοτριβεία), ένα «ρακοκάζανο», τρείς νερόμυλους, πέντε με έξι παραδοσιακά καφενεία, και πολλά άλλα μικρά καταστήματα. Ένα εκ των καφενείων της εποχής, η γνωστή σε όλους τους Παρθενιώτες «Σπηλιά» ανήκε στον Μπαρμπα Γιάννη Μαλλίνη (πατέρας του Κου. Μαλλίνη Στέλιου), και βρισκότανε εκεί ακριβώς που βρίσκεται σήμερα το «Χοροστάσι». Η κύρια ενασχόληση των κατοίκων τότε ήτανε κυρίως η γεωργία (καλλιέργεια ελαιόδεντρων και αμπελιών), η κτηνοτροφία και η αλιεία.

Σήμερα ο Παρθενώνας αριθμεί ελάχιστους μόνιμους κατοίκους, λόγω κυρίως του γεγονότος ότι οι περισσότεροι εκ των παλαιών Παρθενιωτών είναι κάτοικοι του Νέου Μαρμαρά (5χλμ από Παρθενώνα). Η πλειοψηφία αυτών των Παρθενιωτών διαμένει κυρίως στην γνωστή σε όλους τους κατοίκους του Μαρμαρά περιοχή που ονομάζεται «Τα Παρθενιώτικα». Πολλά από τα παλαιά σπίτια του Παρθενώνα βέβαια, έχουνε ανακατασκευαστεί, ενώ στη θέση κάποιων άλλων παλαιών σπιτιών, έχουνε κατασκευαστεί καινούρια σπίτια, τα οποία ακολουθούν την τοπική, παραδοσιακή αρχιτεκτονική…